Τα παιδιά στην εποχή μας

      Τα παιδιά πλέον στα χρόνια μας είναι πολλή διαφορετικά από ότι στην εποχή των γιαγιάδων και των παππούδων μας. Η συμπεριφορά τους είναι πολλή αλλιώτικη.Παλιά όλα τα παιδιά έπαιζαν έξω στους δρόμους με τους φίλους τους ξέγνοιαστα, χωρίς  να σκέφτονται πότε θα ξεκινήσει η αγαπημένη τους εκπομπή ή σίριαλ. Δεν ασχολούνταν με τα κινητά τους, και δεν περνούσε η μέρα τους μπροστά από μια άψυχη οθόνη είτε τηλεόραση είτε υπολογιστής είτε ηλεκτρονικά παιχνίδια.Στο σχολείο τους σέβονταν το μάθημα και τους δασκάλους και δεν τολμούσαν να βγάλουν άχνα για να αντιμιλήσουν τον εκπαιδευτικό τους.Τιμούσαν τους γονείς και την οικογένεια  τους. Δούλευαν και βοηθούσαν την οικογένεια για να συντηρηθεί.  Εγώ που είμαι παιδί των σημερινών χρόνων θα ήθελα πάρα πολλή τα σημερινά παιδιά να ήταν όπως τα παλιά

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ

''Eνας γλάρος στην στέγη του σχολείου μου''

Μια καθημερινή σχολική μέρα εκεί οπού μιλούσα με τους φίλους μου στο προαύλιο του σχολείου μου η κυρία μου πρόσεξε κάτι πολύ ασυνήθιστο.Ένας γλάρος στην αυλή του σχολείου μου.
Είναι παράξενο που ένας γλάρος επισκέφτηκε μια ορεινή πόλη και όχι μια παραθαλάσσια γιατί όπως είναι γνωστό σε όλους σας ο γλάρος ζει καντά στην θάλασσα.Ξαφνιάστηκα όταν τον είδα και προσπάθησα να τον προσέξω καλύτερα μήπως ήταν κάτι άλλο.Όμως πιστεύω οτι υπάρχει εξήγηση για αυτήν την παράξενη επίσκεψη.Ζήλεψε την πολιάριθμη παρέα των περιστεριών και έκατσε κοντά τους για να προσέξουν το μεγάλο ράμφος του και το πιτσιλωτό του τρίχωμα.Μάλλον δεν  κατάφερε να τους προσελκύσει για αυτό έφυγε γρήγηρα.
Μου μύρισε λίγο άνοιξη, καλοκαίρι.Αναμνήσεις από διακοπές που ταξίδευα με καράβι και τους τάιζα στην διαδρομή.Δεν γνωρίζω πολλά για την ζωή των γλάρων παρά μόνο οτι είναι μεγάλα πουλιά που ζουν κοντά στην θάλασσα, οτι τρέφοναι κυρίως με ψάρια και οτι συντροφεύουν τους ταξιδιώτες καθώς προκαλουν τον θαυμασμό όλων.
Ελπίζω και θα περιμένω την επόμενη φορά που θα ξανάρθει να φέρει την οικογένεια του ή την παρέα του,ή ακόμα καλύτερα περιμένω να τον συναντήσω στις καλοκαιρινές μου διακοπές μου.
ΜΑΡΙΝΑ

Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΣΠΟΥΡΓΙTHΣ

Οδηγούσε ένας τύπος όταν άκουσε κάτι να χτυπάει στο μπροστινό τζάμι του αυτοκινήτου του.

Σταματά ανήσυχος, κατεβαίνει και βρίσκει ένα σπουργιτάκι ξάπλα στην άσφαλτο.

-Πωπωπω κρίμα το σκότωσα το καημένο!

Σκύβει κάτω, το μαζεύει και σαν να ψιλοζούσε το σπουργιτάκι, αλλά ήταν σε κώμα.

Το παίρνει, το πάει σπίτι του και το βάζει σε ένα κλουβί μέχρι να συνέλθει και να γίνει καλά. Αργότερα έφυγε από το σπίτι για δουλειές.

Συνέρχεται και το σπουργιτάκι σιγά-σιγά και κοιτάει και τι να δει ;

Πάνω κάγκελα, δεξιά κάγκελα, αριστερά κάγκελα, μπροστά κάγκελα, πίσω κάγκελα.

Τρελαίνεται το σπουργιτάκι και λέει:

-Πωπωπω, τον σκότωσα τον άνθρωπο!!!!! 

μαριαλενα

ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ.

Εμείς στη Δράμα επειδή είχαν φτιάξει μια τεχνητή λίμνη για να παίρνει ενέργεια το    εργοστάσιο έχουμε στερηθεί το χιόνι και κάθε φορά που ακούμε στον καιρό ότι μπορεί να χιονίσει ενθουσιαζόμασταν γιατί λέγαμε ότι άμα πέση χιόνι γλιτώνουμε το σχολείο αλλά όταν το μάθαμε αυτό από την κυρία μας μας κόπηκε ο ενθουσιασμός.Πάψαμε να ονειρεύομασταν τις ώρες που δεν θα είχαμε σχολείο και θα συγκεντρωνόμασταν όλοι οι συμμαθητές να παίζαμε χιονοπόλεμο,να φτιάχναμε χιονάνθρωπο,να κάναμε πατινάζ στον λιωμένο πάγο.Και μετά να πηγαίναμε σπίτι μας να κουκουλωνόμασταν με τα σκεπάσματα και να βλέπαμε τον καιρό να δούμε άμα χιονίσει και την άλλη μέρα.Πιστεύω μια μέρα ότι θα χιονίσει κι ας μην είμαι τόσο σίγουρη.                       

                                                                                             ΒΑΙΑ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ

Ανέγδοτα

Ο Τοτός με τον Κώστα και την Άννα στην τάξη

    Πρώτη μέρα στο σχολείο ο Τοτός με τον Κώστα και την Άννα,και ρωτάει η κυρία την Άννα πως θα βάλουμε  την 1 τρίπα στις 2.

    Απαντάει η Άννα ότι οι 2 τρίπες θα μπούν στη 1, και απαντάει η κυρία σωστά.

   Πετάγεται ο Τοτός μετά από 5 λεπτά και λέει <<Εγώ ξέρω πως θα βάλουμε ένα κλαρίνο στα αυτιά της Άννας.

Ιωάννα

Ανέγδοτα

                                                   Ο μικρός εκμεταλλεύεται

   Ήταν ένα παιδάκι και πάει στον αδερφό του και του λέει:Έχεις να μου δόσεις τλία πακοτίνια.>> <<Άν δεν πεις τρία δεν σου δίνω.>><<Τότε δώσε μου πέντε.>>







 Ιωάννα

ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΑΪΑ ΠΟΥ ΤΗΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ.......


2,7*(6,8-1/2)+5/100*1,7     συνεχίζεις........